Czwarta nad ranem...

11 sierpnia o 20.00 lało jak z cebra. Strugi deszczu dla miłośników SDM to kolejny "klimat" związany z koncertem grupy. Człowiek przy człowieku, szpilki nie wepchniesz. Ludzie w śpiewają, a "fluidy dobrej energii" unoszą się wokół. Magiczne są te koncerty. Nie ważne, że leje się na głowę, że mokro w butach i ktoś depcze po stopach. Ważny jest niesamowite porozumienie jakie tworzy się między muzykami, a publicznością. Jakaś dziewczyna krzyczy "Majka! Majka!", sąsiedzi zaczynają jej wtórować. Tłumek po przeciwnej stronie namiotu skanduje "Czwarta nad ranem!!!!" Ktoś odkrzykuje żartobliwie "chyba ci się zegarek popsuł!", a i tak wszyscy jak jeden mąż śpiewają z Krzysztofem:
(...)czwarta nad ranem
może sen przyjdzie
może mnie odwiedzisz(ssssssszzzzzzzzzzzz....)
czemu cię nie ma na odległość ręki
czemu mówimy do siebie listami
gdy ci to śpiewam - u mnie pełnia lata
gdy to usłyszysz - będzie środek zimy(...)

Kto choć raz słyszał ten kawałek na koncercie uśmiechnie się na samo wspomnienie. Ten kto nie był, to jeśli tylko będzie w Bieszczadach i usłyszy, że gdzieś występuje Stare Dobre niech pójdzie na koncert, bez względu na deszcz, błoto czy grad. Muzycy z pewnością nie zawiodą, a "klimat" podczas występu zaczaruje każdego. Jeśli nie on, to z pewnością wiersze Adama Ziemianina.

JoSz