 Wjeżdżając do Baligrodu nie sposób nie zauważyć dużej budowli jaką jest nowy kościół. Jest to o tyle ciekawa świątynia, że powstała z pracy i ofiarności wszystkich mieszkańców w bardzo krótkim czasie. Budowę kościoła rozpoczęto w 1997 r. Pierwszym jej etapem były prace ziemne, które wykonano w marcu. 1 i 2 kwietnia wylano ławy, natomiast 15 - 16 kwietnia powstały fundamenty. Dniem, który zapisał się w pamięci mieszkańców, był 1 maja, kiedy to Ryszard Szybowski i Marian Janas położyli pierwszą cegłę. Od tego momentu prace posuwały się bardzo szybko i już 19 czerwca 1997 r. miało miejsce poświęcenie placu kościelnego oraz wmurowanie kamienia węgielnego, poświęconego przez Papieża Jan Pawła II podczas wizyty w Krośnie 10 czerwca. Aktu wmurowania dokonał ks. arcybiskup Józef Michalik. 1 października wylano strop. Dzięki temu 24 grudnia o 24.00 księża z Baligrodu i ks. Andrzej Kinal odprawili pasterkę. Była to pierwsza msza św. w tej świątyni. Kolejne nabożeństwo odprawił ksiądz arcybiskup w czasie wizyty duszpasterskiej 3 stycznia.
Wiosną 1998 r. wznowiono prace budowlane. Właśnie tego roku dokończono pokrycie dachowe, położono tynki, wylano posadzkę, założono drzwi i okna, a także zamontowano centralne ogrzewanie. Częściowo wykończone wnętrze umożliwiało regularne odprawianie nabożeństw już od pierwszej niedzieli adwentu.
 Kolejne prace dotyczyły upiększania wnętrza. W 1999 r. W czasie Wielkiego Postu położono marmurową posadzkę w prezbiterium kościoła, a na przełomie maja i czerwca w nawie głównej i na chórze. Następnym ważnym dniem dla parafian był 27 czerwca, kiedy to odbyło się uroczyste wejście do kościoła. Tego samego roku w oknach kościoła zaczęły pojawiać się witraże. Rozpoczęto pracę przy ogrodzeniu świątyni. W roku jubileuszowym 2000 wstawiono piękne drewniane ławki, a wokół kościoła zaczęto montować żelazne elementy ogrodzenia. Tak pokrótce przedstawia się chronologiczna historia tego kościoła. Właściwie z każdym dniem budowla "rosła" i piękniała na oczach parafian, aż stanęła w pełnej okazałości, by dziś mogła cieszyć swoim wyglądem zarówno miejscowych, jak i przyjezdnych. Ale zacznijmy od początku. Po wizycie duszpasterskiej w 1997 r., zrodziła się myśl budowy nowego kościoła, którą poparło aż 85 % parafian. Pierwszym krokiem w tym kierunku był wybór komitetu budowy. W wyniku wyborów w skład komitetu weszli: Henryk Leicht, Bronisław Różycki, Marian Pankiewicz, Tadeusz Potoczny i Jan Ozga. Opracowaniem projektu zajął się ks. proboszcz Stanisław Guzy, a jego myśl przeniósł na papier Henryk Leicht, wykonując szkic, natomiast konstrukcję opracował mgr. inż. Wincenty Janowski.
Każda budowa potrzebuje dobrego murarza, a pracowało ich kilku, pod kierownictwem Zdzisława Podkalickiego z Berezki. Kolejnym etapem budowy było krycie dachu, które odbyło się pod nadzorem Józefa Niemczyka.
Potem prace przeniosły się do wnętrza, gdzie posadzkę marmurową wykładała firma z Pińczowa, zaś okna wstawiał zakład z Chwałowic. Uzupełniano je o piękne witraże Wiesława Czechowicza z Cieklina. Białkowanie wykonał Zenon Rajchel. Następnie Zdzisław Czech i Andrzej Początek zajęli się instalacją olejowego ogrzewania. Prace na zewnątrz skupiły się na wykonaniu kamienno - metalowego ogrodzenia, którego metalowe elementy montowała firma z Chwałowic pod kierunkiem Dariusza Korczaka, natomiast część kamienną wykonali Tadeusz Popiel, Henryk Różycki, Mariusz Trześniowski.  Niezależnie od wykonywanych prac mieszkańcy parafii, w miarę możliwości, pomagali przy budowie kościoła. Nie sposób ich tu wszystkich wymienić, było ich tak wielu. Duże zaangażowanie w całość prac wnieśli: Bronisław Różycki i Wojciech Maciak, ale nikt nie miałby tyle siły do pracy, gdyby nie kuchnia Zofii Zięby, która przez wszystkie lata budowy gotowała jedzenie pracującym. Każdy chyba wie, że budowa kościoła to spora inwestycja, która wymaga sporych nakładów finansowych( a ta wyniosła ponad milion złotych). W Baligrodzie głównymi sponsorami okazali się parafianie, którzy finansowali aż 85 % inwestycji, zaś 15 % wpłynęło z zewnątrz. W pierwszym roku swój wkład w budowę wniosła parafia z Mchawy. Łącząc przyjemne z pożytecznym i chcąc pozyskać pieniądze na budowę, organizowano szereg imprez, z których dochód zasilał konto budowy świątyni. Organizowano festyny, przedstawienia, dożynki, zabawy taneczne, m.in. swój program trzykrotnie przedstawiał GOK z Czaszyna. Od 1998 r., w styczniu, organizowany jest Dzień Seniora, który daje możliwość spotkania się w większym gronie starszych wiekiem parafian. Nie sposób zapomnieć o dożynkach parafialnych, w których czynnie uczestniczy większość mieszkańców miejscowości. Od chwili, w której w nowym kościele odbyła się pierwsza msza, upłynęło już sporo czasu. Okres ten obfitował w wiele wydarzeń, istotnych dla miejscowych parafian. Warto wspomnieć choćby o nawiedzeniu relikwii św. Jana z Dukli, które miało miejsce 24 lipca 1998 r. oraz o sprowadzeniu relikwii św. Floriana z Krakowa 21 maja 2000 r. Niemałym wydarzeniem był pierwszy chrzest. Dnia 22.12.1999 r. ochrzczono w kościele Piotra Jerzego Antosza. Natomiast Pierwsza Komunia Św. miała miejsce 9.04.1998 r.
( Wielki Czwartek) zaś 30.01.1999 odbył się ślub Grzegorza Hyleńskiego i Anny Kłapkowskiej. Trzeba powiedzieć, że kościół został wzniesiony w trzech latach liturgicznych: Roku Ducha Świętego, Jezusa Chrystusa i Boga Ojca.
Fakt ten dokumentują zdobiące kościół witraże, oprócz nich w świątyni oglądać
możemy szklane obrazy, przedstawiające Matkę Teresę z Kalkuty i Ojca Świętego na tle ludzi ( ten witraż zasługuje na szczególna uwagę ze względu na jego wymowę.
Ufundowany został przez inicjatora budowy, ks. Stanisława Guzego i ofiarowany wszystkim, którzy wspierają kościół duchowy i materialny ).św. Cecylii, św. Antoniego, św. Andrzeja Boboli, Darów Ducha Świętego, św. Jana Bożego, bł. bp Sebastiana Pelczara, św Faustyny Kowalskiej, Jana Pawła II( na pamiątkę wizyty Karola Wojtyły w Baligrodzie w latach 50. ). W najbliższej przyszłości kościół zdobić będą dwa obrazy: św. Jana z Dukli i Jezusa Miłosiernego. Otoczenie świątyni, a przede wszystkim jej wnętrze, jest podziwiane przez wszystkich mieszkańców oraz przyjezdnych.
Ma ponad 300 miejsc siedzących, łączną powierzchnię 450 m2 i kubaturę 3500 m3.Do najważniejszych zadań na przyszłość należą: wykonanie ołtarza, kupno organów oraz pająków oświetleniowych, a prace na zewnątrz wymagają jeszcze wykończenia placu przykościelnego i parkingu. Przypuszczać można, że i te prace zostaną wykonane bardzo szybko. W Baligrodzie mówi się, że budowa przebiegała tak sprawnie , bo czuwała nad nimi Boża Opatrzność.
Na podstawie relacji ks. Stanisława Guzy opracowali - Agnieszka Paluch i Daniel Binik.
|
