 W czasach, kiedy liczy się na turystów, kiedy posiadanie swojej tożsamości staje się bardzo ważne, dokumentowanie przeszłości nabiera dużego znaczenia.
Jednym z przykładów takiej dbałości o pamiątki jest powołana do życia "Galeria pod Jesionami" w Uhercach Mineralnych. W numerze 3/24 "Echa Bieszczadów" na str. 14 pisaliśmy o otwarciu Galerii. Wiele prac było jeszcze do wykonania, ale zaradne "właścicielki" obiektu z chwilą nastania wiosny nie marnowały czasu.
Należy zaznaczyć, że jest to już trzeci budynek, który Koło Gospodyń Wiejskich w Uhercach przystosowuje do swoich potrzeb. Dwa poprzednie po krótkim okresie użytkowania musiały zwrócić, teraz mają nadzieję, że ten będzie służył nie tylko im, ale i mieszkańcom, i przyjezdnym przez długie lata. Sklepy, które dzierżawiły budynek, znalazły sobie nowe miejsce; przez pół roku stał pusty, nikogo nie interesował, bo był w opłakanym stanie. Nawet młodzi "artyści" zaczęli próbowali swoich sił, ozdabiając sprayem ściany.
Inicjatorką przyjęcia budynku dla KGW była przewodnicząca Józefa Rachwał. To ona wystąpiła do wójta gminy Olszanica Tadeusza Franczyka z prośbą o przekazanie dla potrzeb Koła obiektu. Sołtys, znając pracowitość i zaangażowanie kobiet, wyraził zgodę na przekazanie go na cele kulturalne wsi. Pomysłodawcą powołania do życia Galerii był dyrektor szkoły Wojciech Orłowski. Jak mówią, najważniejszy jest pomysł, potem zostaje tylko praca, praca i jeszcze raz praca. Jak trzeba się zabierać do remontu, Uherczanki wiedziały dobrze, bo poprzednie pomieszczenia tez musiały wyszykować, zanim się wprowadziły. Gromadzeniem zbiorów mieli się zająć wszyscy członkowie zespołu "Uherczanki". Wiedziały, że w wielu domach zachowały się, choć już nieliczne, pamiątki dotyczące życia i pracy minionych pokoleń. Ideę przekazania budynku dla Gminnego Ośrodka Kultury poparli radni Wiesław Kozicki i Mirosław Turkawski. Projekt spotkał się z przychylnością zarówno Zarządu, jak i Rady Gminy. Przed nowymi "właścicielkami" był ogrom roboty do wykonania.
Pierwsze poważne zadanie to było pozyskanie sponsorów. I choć na tym terenie jest niewiele zakładów mogących wesprzeć potrzebujących, to wszyscy, do których się zwrócili, byli gotowi pomóc.
 Jednym z pierwszych, którzy zdeklarowali pomoc, był dyrektor Zakładu Karnego w Uhercach p. Czesław Gagatko. Za jego zgodą kilkunastu skazanych przepracowało niejedną godzinę przy odbudowie obiektu pod czujnym okiem sołtysa Eugeniusza Urbaniaka i Jana Krakowskiego, zresztą robotnicy starali się swoją pracę wykonać solidnie. Aby budynek mógł służyć jeszcze długo ludziom, oprócz pracy potrzebne były materiały budowlane i narzędzia. Te pierwsze zapewnili przedsiębiorcy z Uherzec - Tadeusz i Andrzej Cycak, od nich otrzymali m.in. wapno, piasek, cement, siatkę zbrojeniową i wiele, wiele innych, te drugie ks. proboszcz z miejscowej parafii Edward Stopyra. Jednym z pierwszych, który zdeklarował pomoc był dyrektor firmy "Prohanbud" w Uhercach Zdzisław Różycki, to z jego zakładu przyjechali robotnicy, aby zamontować ogrodzenie z bardzo solidnych elementów, które wytwarza firma (oczywiście elementy na ogrodzenie zostały przekazane nieodpłatnie).
Na zakupienie sprzętu do wyposażenia mini-kuchenki pieniądze przekazała p. Józefa Guzikowa z Olszanicy. Pomoc przy zagospodarowaniu terenu wokół domu była dziełem pp. Wojciecha Orłowskiego, Zygmunta Roztockiego, Jana Krakowskiego i Teresy Krajewskiej - dyrektora Szkoły Podstawowej. Pierwsze roboty remontowe wykonali: pp. Marian Roztocki, Bogusław Rachwał, Czesław Sędzimir i Zbigniew Dubielczyk.
Nie można zapomnieć o kobietach, które też mają swój udział przy remoncie, nawet bezpośredni - p. Józefa Rachwał, jak mówią wszyscy, była motorem całego przedsięwzięcia, mobilizowała i organizowała roboty. P. Stanisława Roztocka - to ważny głos doradczy, a Helena Oryszczak, Teresa Kruczek i Krystyna Reszczyńska, członkinie zespołu "Uherczanki" oprócz gotowania posiłków, pomagały przy lżejszych pracach budowlanych.
 Na wyposażeniu Galerii znajdują się pierwsze eksponaty od członkiń KGW, księdza proboszcza i kilku mieszkańców. (Za naszym pośrednictwem zwracają się do Czytelników "Echa" o przekazywanie przedmiotów codziennego użytku, które nie są już używane, a mogą stanowić cenne wyposażenie Galerii, znajdą tu swoje godne miejsce i będą stanowiły świadectwo o życiu i obyczajach tej ziemi.
To taka wizytówka Uherzec przy drodze do kościoła, szkoły i domów prywatnych. Każdy z mieszkańców będzie mógł wystawiać swoje zbiory. Organizowane będą wystawy okresowe. Dyżur będą pełnić członkinie KGW w zależności od potrzeb, a przede wszystkim w niedziele. Od czasu do czasu zespół ludowy będzie miał tu swoje próby.
Wszystkich zainteresowanych odsyłamy do zapoznania się z zapisami w kronice Galerii, którą ufundował p. Wiesław Kozicki, a będzie istniała i zapełniała wpisami, dopóki będzie istniała Galeria i ludzie z nią związani.
Z wypisu Kroniki:
(...) "Dach czerwony, ściany białe, gęstwa liści jesionowych - to Galerii wizytówka".
(...) Wszystkim, co się przyczynili, by Galeria ta powstała - pracownikom i darczyńcom, ludziom otwartego serca. Wszystkim pięknie dziękujemy:
Członkinie Koła Gospodyń w Uhercach. My, ze strony redakcji, zapraszamy do zwiedzania, na razie skromnych zbiorów Galerii w Uhercach i mamy nadzieję, że Wasze dary wzbogacą kolekcję i staną się miejscem, gdzie chętnie będą się spotykać zarówno mieszkańcy, jak i goście przybywający do Uherzec.
S. M.
|
