Na temat pszczelarstwa napisano opasłe księgi. Wiedza o znaczeniu i roli pszczół w życiu człowieka sięga dziejów starożytnych. Przez tysiące lat obserwowano i dokumentowano korzyści, jakie przynosiło ludziom hodowanie tych pracowitych owadów. Dzisiejsza nauka potwierdza jak wiele korzyści dają one człowiekowi, począwszy od upraw, które dają plon tylko wtedy, kiedy zostaną w odpowiednim czasie zapylone po miody i ich pochodne.
(Znana jest historia mówiąca o tym, że kiedy odkryto Australię, zaczęto z Europy sprowadzać jabłonie, które pięknie rosły, ale nie owocowały. Wtedy ktoś wpadł na pomysł, żeby sprowadzić pszczoły. Gdy te przystąpiły do pracy, drzewa dorodnie zaowocowały.)
7 listopada odbyło się spotkanie 32 pszczelarzy z powiatu leskiego, zorganizowane przez Powiatowy Zespół Doradztwa Rolniczego w Lesku, mające na celu omówienie problemów nurtujących hodowców i amatorów. Z dużym zainteresowaniem zebrani wysłuchali wystąpienia przewodniczącego Podkarpackiego Związku Pszczelarzy w Rzeszowie Romana Bartonia. Głównym celem wystąpienia było udzielenie wskazówek i rad związanych z przystąpieniem Polski do Unii Europejskiej.
Jedno jest w tej chwili pewne, że zapotrzebowanie na nasz miód jest duże. W 2001 r. import miodu wyniósł 3200 ton, mimo iż wcale nie jesteśmy największym jego konsumentem w Europie. Zdecydowanie pierwsze miejsce zajmują Niemcy ze średnią spożycia na jednego mieszkańca 1.5 kg na rok, w Grecji 1.8 kg, kiedy u nas wynosi ta średnia 30 dag.
Największe zapotrzebowanie za granicą jest na polski miód wrzosowy i miody spadziowe. Z województwa podkarpackiego pochodzi ok. 300 ton miodu rocznie. W tej chwili trwa proces rejestracji nazwy "Podkarpacki miód pszczeli" dla odróżnienia go od innych polskich miodów.
Wojewódzki Związek Pszczelarzy mieści się w Rzeszowie, ul. 8 Marca 3, lok. 110, telefon 853 40 59. W tym samym budynku mieści się sklep z wszelkimi akcesoriami pszczelarskimi. Można tam kupić każdy rodzaj miodu wyprodukowany na Podkarpaciu. Kupując tu produkty ma się pewność ich pierwszorzędnej wartości. Miód posiada w swoim składzie wszystko, co jest niezbędne do utrzymania aktywności i wydajności fizycznej oraz umysłowej człowieka, a także uodparnia jego organizm na wszelkie patogeny i toksyny. Jedną z zalet miodu jest to, że wchłania się bezpośrednio do krwi w ciągu jednej godziny od spożycia, gdy tymczasem dla mleka ten czas wynosi już dwie godziny, ziemniaków 3-4, szynki i mięsa 4-5.
Warto wiedzieć, że:
Najbardziej wartościowe składniki miodu to cukry proste, kwasy organiczne, enzymy i mikroelementy i ok. 28 pierwiastków (żelazo, mangan, kobalt), aminokwasy i białka, substancje lecznicze (m.in. rutyna i lecytyna) i olejki eteryczne.
Należy zaznaczyć, że miód jest substancją ubogą w witaminy. W niektórych jego odmianach, jak: wrzosowy, spadziowy, gryczany, wykryto niewielkie ilości wit. A, B2, B6, C, PP.
Miód rozpuszczony w wodzie lub mleku o temp. wyższej niż 45o C traci swoje właściwości. Najlepiej przechowywać go w ciemnym pomieszczeniu, w temp. 8 - 20 o C, w szczelnie zamkniętych naczyniach szklanych lub kamionkowych. Nie trzymać go w lodówce. Jak spożywać miód:
Stałe spożywanie miodu przez dzieci przyczynia się do szybkiego przyrostu ciała, lepszego rozwoju umysłowego i zwiększenia odporności na choroby. U osób dorosłych, wyczerpanych pracą, miód powoduje szybką regenerację organizmu.
Stanowi doskonałą profilaktykę przy większości schorzeń, tj:
Zalecane dawki miodu w ciągu dnia:
-niemowlęta - 1 - 2 łyżeczki w dwóch dawkach,
-dzieci do lat 6 - 3 łyżeczki w dwóch dawkach,
-dzieci od 6 - 12 lat - 6 łyżeczek tj. ok. 50 g,
młodzież i dorośli - 2 - 4 łyżki stołowe tj. 40 - 80 g.
Profilaktycznie stosuje się dolne granice, leczniczo górne podanych dawek.
Niemowlętom najlepiej podawać miód z letnim mlekiem, wodą lub papką. Dzieci i dorośli konsumują go z pieczywem, aby jak najdłużej był przetrzymany w górnym odcinku przewodu pokarmowego, gdzie następuje jego wchłanianie.
Jako kurację wzmacniającą, szczególnie u ludzi dorosłych, wskazane jest wypijanie codziennie rano i wieczorem po szklance sporządzonego z miodu, wody i soku z cytryny napoju. (2 łyżeczki miodu na szklankę letniej wody doprawić cytryną. Najlepiej sporządzić na minimum 10 godzin przed wypiciem).
Ciekawostki na temat pszczół, pozyskiwania miodu i jego wykorzystania omówimy w kolejnych numerach naszego miesięcznika. Na podstawie informacji uzyskanych od p. Romana Bartonia
Jadwiga Szurlej
|
