Podobno różnice dodają smaku naszemu życiu. I te w sposobie myślenia, postrzegania świata, gustach czy podejściu do problemów. A, że o problemach już było, w poprzednich felietonach, to przyszła kolej na roztrząsanie różnic. Te zaś są widoczne na każdym kroku. Czy zastanawiali się Państwo, na czym polega różnica między małym i dużym miastem? Nie? Ja mam na to swoją prywatną teorię: zamieszkiwanie zarówno w małym jak i dużym mieście niesie ze sobą tyle samo plusów i minusów, różnica polega tylko na tym, że duże miasto, oznacza dużo plusów (dużo kin, teatrów, hoteli, imprez, wystaw, szkół, sklepów, pracy itp). i równie dużo minusów ( korki, hałas, tłok, stratę czasu w oczekiwaniu na środek lokomocji, zawrotne tempo życia itp.), a małe miasteczko - mało plusów i mało minusów - różnica nie polega na ich proporcjach lecz ich ilości.
No i oczywiście kwestia najważniejsza: anonimowość dużej aglomeracji. Tego w małym miasteczku nie da się uniknąć, choćby człowiek miał poczucie, że inni nie zwracają na niego uwagi, a jednak! Na dodatek cały obieg informacji, przypomina zabawę w "pomidora". Pamiętają Państwo zapewne, tę zabawę z dzieciństwa: ktoś na początku rzędu mówił "na ucho" jakieś słowo następnemu, a ten przekazywał dalej, to co usłyszał. Tylko najśmieszniejsze w tym wszystkim było, że ostatnia osoba mówiła na głos co usłyszała i zazwyczaj było to coś zupełnie innego, niż powiedziała pierwsza osoba. Owszem, zabawa była śmieszna, ale już naśladowanie jej w życiu jest bardzo niebezpieczne, tym bardziej, że trafiają się osoby w tym "łańcuszku" co to lubią "sprzedawać" wieści tonem najlepiej poinformowanego, mimo, że właśnie dopiero co usłyszała od Pani X, iż ta słyszała od Pana Z, że Ikśińscy właśnie to-a-tamto, i to na 100% sprawdzona wiadomość. Później Bogu ducha winni bohaterowie całej "akcji informacyjnej", dowiadują się, najczęściej przypadkiem i na końcu, od "życzliwego" sąsiada, że właściwie to się wyprowadzają, bo właśnie się rozwiedli, a dzieciom to nie zaszkodzi, bo i tak są adoptowane... na co Ikśńscy robią wielkie oczy, bo przecież oni tylko, pytali się kiedyś np.: ile by kosztowała działka w L lub G.
Ale, ktoś powie, to właśnie urok małej miejscowości, że ludzie się znają. Tak, jak najbardziej, tylko bez złośliwości i wścibstwa, a właśnie takim tonie lubią się zajmować cudzym życiem "poduszkowe panie" - wystawione do połowy z okien, czy towarzystwa piwno - ławeczkowe, to bardziej ekscytujące niż "Klan" czy "Złotopolscy", bo tu na miejscu, z bliska można sobie stworzyć własny scenariusz czyjegoś życia i przy okazji ubarwić swoje. No cóż, podobno jak o kimś mówią (nieważne, dobrze czy źle) to znaczy, że żyje. Nie ma innego sposobu? nie wierzę, a może to taka małomiasteczkowa mentalność? Na świecie ludzie bawią się na "Love Parade" czy "Karnawale w Rio" i w głowach nam się nie mieści, że to się dzieje i nikt się nie dziwi, że ktoś inny ma ochotę być właśnie tak ubrany czy uczesany, by zamanifestować, że tak chce żyć. No tak, to jest gdzieś tam, "w świecie", fuj, zgnilizna, ot jakieś wariaty, już w głowach im się od tego dobrobytu poprzewaracało!
Aż się prosi przypomnieć powiedzenie: żyj i pozwól żyć innym!
I gdzie jesteśmy? a, małe miasteczko, gdzie młodzież narzeka, że nie ma gdzie się wyszumieć, starsi, że nie ma już takich dancingów jak to kiedyś bywały na "Podzamczu" za czasów jego świetności, a turyści, że nie ma gdzie zjeść obiadu czy kolacji. Niby wszystko się toczy utartymi ścieżkami, tylko gdzieś tam za cienkimi ścianami dzieją się małe skandaliki czy nawet tragedie, ale cicho - sza, bo co ludzie powiedzą???
AS
|
