Z staropolską gościnnością,
z której wioska nasza słynie
na swój Wielki Jubileusz
zapraszają "Gospodynie".
Będą śpiewy i muzyka
oraz innych imprez wiele
więc serdecznie zapraszamy
do Uherzec na niedzielę.
Tym krótkim, ale jakże wymownym wierszykiem zaprosiły gości na obchody XXX-lecia zespołu "Uherczanie" członkinie Koła Gospodyń Wiejskich z Uherzec. Zaproszenie przyjęli posłowie: Elżbieta Łukacijewska i Marian Kawa, wójtowie Tadeusz Franczyk i Zbigniew Sawiński, radni gminy Olszanica z przewodniczącym Zbigniewem Dubielczykiem, zaprzyjaźnione zespoły: "Korolik" ze Stefkowej, "Czaszynianie" z Czaszyna i "Hoszowczanie" z Hoszowczyka, najliczniejszą grupę gości stanowili jednak mieszkańcy Uherzec Mineralnych.
Jak przystało na zespół ludowy, cały program wypełniły piosenki w wykonaniu czterech zespołów. Na program złożyły się piosenki ludowe, biesiadne, piosenki pogranicza (łemkowskie i ukraińskie), przyśpiewki, wiersze okolicznościowe z dedykacją dla zespołu oraz dodatkowo występy kapeli z Czaszyna z solistką.
Były życzenia, brawa, kwiaty i drobne upominki dla zespołu. "Sto lat" dla zespołu i jego założycielki Stanisławy Roztockiej w wykonaniu widzów koncertu jubileuszowego bardzo wszystkich wzruszyły. Na zakończenie uroczystości odbył się festyn na stadionie.
Dla zainteresowanych i potomnych krótka historia zespołu.
W 1974 roku przy Kole Gospodyń Wiejskich, którym kierowała Józefa Rachwał - sekretarz Koła Stanisława Roztocka założyła Zespół Ludowy "Uherczanki". W skład zespołu wchodziło 15 młodych, rozśpiewanych członkiń. Nie miały pieniędzy na zakup nowych strojów, więc postanowiły uszyć same, co udało się im bardzo dobrze.
Ich pierwsze występy to były dożynki wiejskie, potem gminne, powiatowe i wojewódzkie, a nawet diecezjalne, przyjmowały zaproszenia na różne imprezy organizowane w okolicznych gminach, a nawet w odległych miejscowościach, bo szybko wieść o rozśpiewanym zespole rozeszła się w województwie.
Pani Stanisława Roztocka od samego początku układała wszystkie programy i teksty piosenek ludowych, dlatego piosenki były oryginalne i na czasie, poruszały bowiem spraw dziejących się wokół i bolączek wiejskich. A było o czym pisać - nie było świetlicy, Dom Ludowy wymagał remontu, droga przez wieś była w fatalnym stanie, nie paliły się lampy uliczne. Po ciętych przyśpiewkach skierowanych do władz, wiele spraw załatwiono szybciej. Dowcipne wiersze p. Stanisławy wywoływały huragany śmiechu na widowni.
Z roku na rok zespół stawał się bardziej popularny; koncertował w Niemczech i na Węgrzech.
Brali udział (w 1984 r.) w Przeglądzie Zespołów Ludowych w Haczowie, gdzie przedstawili "Wieczórki", tj. dawne posiady wiejskie w zimowe wieczory. Pokazano w nich prace wykonywane przez wiejskie kobiety i piosenki, które im towarzyszyły. W Rymanowie w 1986 r. przedstawili "Wigilię bieszczadzką" z obrzędami, zwyczajami i tradycyjnymi potrawami, za co otrzymali nagrodę pieniężną. W 2003 r. zostali zaproszenia na Majówkę samorządową do Łodzi, gdzie dali 2-godzinny występ. Największym przeżyciem dla członków zespołu były występy w Bawarii w Niemczech w miejscowości Zothajm, gdzie zaprezentowali polską piosenkę ludową i wspaniałe wypieki gospodyń. W czerwcu br. część zespołu zaprezentowała się na kilku koncertach w Balatonalmadi na Węgrzech, a p. Helena Konieczko zorganizowała dla braci Węgrów wystawę swoich wyrobów - haftu i koronkarstwa. Była to kolejna wystawa prac rozśpiewanej Uherczanki.
Promocja wiejskiego jadła regionalnego to druga "specjalność" zespołu. Jego smak mogli podziwiać uczestnicy spotkania nt. turystyki w Urzędzie marszałkowskim w Rzeszowie, w Centrum Foksal w Warszawie, podczas uroczystych festynów w Polańczyku i Wołkowyi.
W ubiegłym roku odbył się pokaz stołu wielkanocnego, na którym znalazły się wyroby spotykane na tym terenie.
W posiadaniu zespołu znajduje się kronika wsi prowadzona przez p. Stanisławę Roztocką. To bogata ilustracja życia tej miejscowości i zespołu. Aktualnie do zespołu należą: kierownik - Stanisława Roztocka, Józefa Rachwał, Helena Konieczko, Janina Surowiak, Zofia Rogala, Karolina Radota, Helena Czerniga, Maria i Czesław Sędzimirowie, Barbara Chorążak, Barbara i Bogusław Rachwałowie, Krystyna Reszczyńska, Helena Oryszczak, Teresa Iwaniczko, Teresa Kruczek i akompaniujący zespołowi Mariusz Wachta. Nowym nabytkiem zespołu są: Magdalena Tchorowska grająca na skrzypcach i Jerzy Krupa na harmonii.
Przy okazji należy wymienić osoby, które odeszły z zespołu z różnych powodów. Są to: Józefa Kabaj, Aniela Konieczko, Zofia Mielniczek, Maria Smolińska, Maria Czerw, Michalina Micek, Irena Wasylów, Małgorzata Sędzimir, Maria Rostocka i Bernadetta Błaszczak. Przez pewien czas pomagali zespołowi akordeoniści: Edward Micyk i Andrzej Kwolek oraz klarnecista Bolesław Lenart.
Trzydzieści lat przeminęło,
trzydzieści lat - życia szmat,
i myśmy dojrzalsi się stali
i z nami zmienił się świat.
Lecz te same serca w nas biją,
szczerości też wiele jest w nas,
choć nikt nam za uśmiech nie płacił,
radosny był Zespół nasz.
Pieniędzmi nas nie rozpieszczano,
bo nigdy nie było ich dość,
lecz gdyśmy śpiewali przy stole
dosiadał się każdy gość.
Niejeden się człowiek wzbogacił,
niejeden też zeszedł na psy,
a myśmy zostali ci sami
i dalej śpiewamy do dziś.
Nagrodą był dla nas wasz uśmiech,
oklaski dodawały sił
i byliśmy wszyscy weseli,
bo taki już Zespół nasz był!
Ktoś kiedyś mądrze powiedział:
"Kto śpiewa - nie może być zły".
I razem tak dobrze nam było,
śpiewajcie z nami i Wy.
Bo myśmy śpiewali dla ludzi.
Niech troski odlecą hen w świat.
Dla tych chwil Waszej radości,
śpiewamy trzydzieści już lat.
Stanisława Roztocka
|
