Kolejka leśna w majątku Beniowa służyła głównie do pracy przy dowożeniu drewna do znajdującego się tam tartaku o nazwie “Dampfsägewerke Beniowa”, oraz zaopatrywała zakład drzewny w Sokolikach Górskich o nazwie “Beczkarnia”, produkujący beczki. Tartak w Beniowej posiadał 4 traki i silnik parowy o mocy 100 KM i zatrudniał ok. 50 pracowników, natomiast “Beczkarnia” w szczytowym okresie swojej działalności zatrudniała ok. 500 pracowników. Właścicielami majątku byli w roku 1905 Hipolit Frommer, następnie Frommer i Rubinstein a przed II Wojną Światową Zygfryd i Rafał Rubinstein.
Kolejka powstała prawdopodobnie w latach 1900-1905. Podzielona była na dwa odcinki. Pierwszy zaczynał się w Bukowcu i prowadził w kierunku Potaszni a jego długość wynosiła 3,5 km. W obecnym czasie można jeszcze gdzieniegdzie dostrzec ślady nasypu, szczególnie w okolicy Bukowca. Torowisko ułożone było na podsypce żwirowej i miało charakter prowizoryczny, typu przenośnego i rozebrane po kilku latach, gdy eksploatacja lasów w tym rejonie została wyczerpana. Pracowała tam jedna lokomotywa parowa, mogąca uciągnąć ok. 8 wagonów - platform. Na dwóch platformach zamontowano ławki, które służyły do przewozu pracowników i nielicznych turystów. Z usług “transportowych” korzystali również studenci leśnictwa Politechniki Lwowskiej, którzy odbywali tam wakacyjne praktyki.
Drugi odcinek kolejki rozpoczynał się przy tartaku w Beniowej i prowadził wzdłuż lewego brzegu potoku Negrylów do podnóża Kopoławca, do wys. ok. 780 m. n.p.m. Długość torowiska wynosiła ok. 5,6 km. Kursy kolejki dostosowane były głównie do potrzeb tartaku w Beniowej i Beczkarni w Sokolikach. Przed II Wojną Światową tartak w Beniowej przecierał ok. 400 m3 drewna na dwóch trakach. Prawdopodobnie na skutek kryzysu gospodarczego w roku 1930 kolejka już nie istniała.
|
