Raz na 100 lat...

...odbywa się takie święto u strażaków. Czas zabawy trwa zaledwie chwilę, a trzeba na niego pracować latami! A potem znowu następuje czas pracy. Służba strażacka trwa bez przerwy, więc trzeba dziękować za nią serdecznie.
W tym roku, z okazji 55-lecia powstania Państwowej Straży Pożarnej w Lesku, utworzył się Społeczny Komitet Fundacji Sztandaru, w skład którego weszli m.in.: starosta Marek Scelina, Dyrektor Generalny "Talens Polska" Adam Pałacki, prezes ZEW Solina - Myczkowce Ryszard Krasicki, Ludwik Kędra - komendant PSP w Lesku.
Uroczyste wręczenie sztandaru nastąpiło 26 czerwca 2005 roku na leskim Rynku.
Uroczystość poprzedziła Msza św. odprawiona przez kapelana strażaków ks. kpt. Jana Krynickiego i leskiego proboszcza Mieczysława Bąka w obecności wielu zaproszonych gości i mieszkańców. Wśród gości honorowych uroczystości byli posłowie, Wojewoda Podkarpacki, przedstawiciele Marszałka Województwa Podkarpackiego, komendanci wojewódzcy i powiatowi PSP, przedstawiciele zakładów pracy z Leska i powiatu.
W imieniu Społecznego Komitetu Fundacji Sztandaru ufundowany sztandar przekazał z-cy Komendanta Głównego PSP st. bryg. Wojciecha Kubickiego starosta Marek Scelina, następnie sztandar przejął Komendant PSP w Lesku st. bryg. Ludwik Kędra, a od niego poczet sztandarowy w składzie: mł. kpt. Bogdan Nanio - dowódca pocztu, asp. Maciej Wojtanowski - sztandarowy i asp. Jan Baraniewicz - asystent.
Sztandar został udekorowany Srebrnym Medalem za zasługi dla Pożarnictwa; dekoracji dokonali: Senator RP Janusz Konieczny i z-ca Komendanta Głównego st. bryg. Wojciech Kubicki. Następnie odbyła się prezentacja sztandaru przed frontem pododdziałów.
Drugie, uroczyste wręczenie sztandaru odbyło się dla Ochotniczej Straży Pożarnej w Manastercu, ufundowany przez Społeczny Komitet, któremu przewodniczył Jacek Putyra. To on przekazując sztandar senatorowi Januszowi Koniecznemu powiedział: "W imieniu Społecznego Komitetu Fundacji sztandaru dla Ochotniczej Straży Pożarnej w Manastercu, przekazuję ufundowany sztandar w celu dokonania aktu wręczenia". Następnie sztandar przejął poczet sztandarowy w składzie: Bartłomiej Bryndza - d-ca pocztu, Piotr Lorenc - sztandarowy i Patryk Fudala - asystent. Sztandar udekorowany został Brązowym Medalem za Zasługi dla Pożarnictwa. Dokonano prezentacji sztandaru przed frontem pododdziałów. Uroczystość uświetniły orkiestry: wojskowa garnizonu Rzeszów i leska orkiestra dęta oraz Kompania Reprezentacyjna 21 Brygady Strzelców Podhalańskich, Kompania Reprezentacyjna Policji Garnizonu Rzeszów i Kompania Reprezentacyjna Komendy Miejskiej Państwowej Straży Pożarnej w Rzeszowie.
Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej odznaczył:
Złotym Krzyżem Zasługi - Romana Ulana, Srebrnym Krzyżem Zasługi - Adama Pałackiego i Zdzisława Duplaka, Brązowym Krzyżem Zasługi - Adama Piątkowskiego, Czesława Gawłowskiego, Zenona Franczaka.
Złoty Znak Związku OSP RP otrzymali - Stanisław Dobrowolski i Stanisław Smoliński.
Honorowy Medal im. Bolesława Chomicza otrzymali - Józef Jaworek i Władysław Rajchel.
Złote Medale za Zasługi dla Pożarnictwa - Adam Pałacki, Andrzej Toczek, Bogdan Śmigiel.
Srebrne Medale za Zasługi dla Pożarnictwa - Marek Scelina, Stanisław Szelążek, Andrzej Zwierzyński, Robert Sabura, Krzysztof Sabura i Kazimierz Sabura.
Brązowy medal za Zasługi dla Pożarnictwa otrzymali - Bogusław Faluszczak, Stanisław Buczek i Grzegorz Michorczyk.
Awanse na wyższe stopnie:
Kpt. Jacek Dydek na st. kapitana, mł. asp. Jan Baraniewicz na aspiranta, mł. asp. Jakub Kędra na aspiranta, sekc. Bogusław Faluszczak na stopień starszego sekcyjnego, sekc. Jolanta Jaworska na stopień starszego sekcyjnego.
Na uroczystości stawiło się 21 pocztów sztandarowych z zaprzyjaźnionych jednostek.
Dowódcą uroczystości był mł. bryg. Mariusz Bieńczak.

Rys historyczny - dodatek str. 4.
W Lesku przez długie lata działała ochotnicza straż pożarna. Jednostka zawodowa została utworzona w 1950 roku na bazie istniejącej jednostki ochotniczej.
Pożary jako samorzutne, niekontrolowane rozprzestrzenianie się ognia powodujące duże straty, były w okresie ponad pięćsetletniej historii miasta Leska (woj. krośnieńskie) jedną z największych klęsk żywiołowych. Rozprzestrzenianiu się pożarów sprzyjała skupiona zabudowa miasta, budynki wykonane z materiałów łatwopalnych, niedostateczne zaopatrzenie w wodę gaśniczą, nieostrożne obchodzenie się z ogniem, wojny, działalność przestępcza itp. W ciągu wieków istnienia Leska pożary występowały dość często powodując zubożenie ludności i zahamowanie rozwoju miasta.
Lesko spaliło się doszczętnie na początku wielkiej wojny północnej w roku 1701. W dokumentach na ten temat znajduje się następująca notatka:
cyt. " Szwedzi do Leska przyjechali ani strzelając, szabel nie dobywając, do zamku wjechali roku Pańskiego1701 miesiąca Augusta dnia 17, a byli w zamku do dnia 23 miesiąca tegoż, a 23 wyjechali zapalili wszystko miasto, ani jednego domu nie ostało. Cerkiew jedna, a druga za miastem, zgorzały, a w kościele farnym wszystek wierzch zgorzał (...) ".
O tym pożarze laudum sejmiku wiszeńskiego z 13 września 1707 r. mówi: " (...) spalenia miasta Liska cum suburbiis z wyrzuceniem prochami i samego zamku, (...) gdy kołka jednego w Lisku nie zostało, (.../". w związku z tym pożarem uwolniono miasto od płacenia podatków na pewien okres czasu. Później większe pożary Leska powtarzały się w latach: 1785, 1824, 1835, 1842, 1843 i 1847. Szczególnie wielkie rozmiary przybrał pożar w 1842 roku, o którym "Gazeta lwowska" pisała:
"Całe miasto Lesko, w obwodzie sanockim, składające się z 365 domów dnia 3 maja w przeciągu trzech godzin stało się pastwą płomieni. Dla okropnego wiehru ludzie nic oprócz życia uratować nie mogli. Ileż nieszczęśliwych rodzin bez pożywienia błąka się pod gołym niebem i wygląda litosnej ręki". Ciężkie doświadczenia wyniesione z często powtarzających się pożarów w pierwszej połowie XIX wieku sprawiły, że samorząd miejski w Lesku stosunkowo bardzo wcześnie na tle całej Galicji zajął się utworzeniem własnej, społecznej i specyficznej organizacji stawiającej sobie za cel zapobieganie i zwalczanie pożarów.
Organizacją tą była Ochotnicza Straż Pożarna w Lesku powstała w roku 1878, nazywana dawniej również towarzystwem lub korpusem straży pożarnej. Do jej założycieli należeli ówczesny długoletni burmistrz miasta Józef Freisinger i kierownik Szkoły Ludowej Antoni Horniatkiewicz.
Pierwszym naczelnikiem był przez okres dwóch lat Zygmunt Lang. Opiekunem straży ogniowej pozostawał ówczesny właściciel dóbr leskich, uczestnik Powstania Listopadowego i organizator Gwardii Narodowej w Lesku w 1848 roku, hrabia Edmund Krasicki, którego imię jako chrzestnego ojca nosił pierwszy sztandar organizacji. Również późniejsi właściciele byli patronami straży pożarnej. Gmina miasta Leska w miarę swych możliwości przeznaczała pewne fundusze na sprawienie rekwizytów dla OSP. Podobnie Towarzystwo Zaliczkowe w Lesku, założone w roku 1873 jako zastępstwo Banku Krajowego na powiat leski, od początku i przez cały czas swego istnienia subwencjonowano działalność miejscowej straży pożarnej.
Po wybudowaniu przez Radę Miejską Ratusza na rynku w 1896 r. OSP otrzymała lokum na sprzęt. W bocznej ścianie ratusza były dwa pomieszczenia na sprzęt pożarniczy.
Po wyzwoleniu w 1945 r. kierownikiem referatu d/s ochrony przed pożarami i innymi klęskami żywiołowymi, a jednocześnie Instruktorem Oddziału Powiatowego Związku Straży Pożarnych był Marian Morawski.
Nadzór fachowy i organizacyjny nad strażami pożarnymi przewidziany ustawą z 1934 r. o ochronie przed pożarami i innymi klęskami wykonywany był w stosunku do straży zrzeszonych w Związku przez organy związkowe, zaś w stosunku do straży niezrzeszonych przez wojewodów, starostów i prezydentów miast, którym przysługiwały ponadto ogólne uprawnienia nadzorcze nad wszystkimi strażami.
Taki stan prawny przetrwał do czasu wydania w dniu 4 lutego 1950 r. nowej ustawy o ochronie przeciwpożarowej i jej organizacji, która po raz pierwszy w historii powojennej pożarnictwa powołała organy administracji państwowej d/s ochrony przeciwpożarowej w postaci komend straży pożarnych przeznaczonych do wypełniania zadań ochrony dóbr przed pożarami.
Na mocy tej ustawy w 1950 r. została utworzona Komenda Powiatowa Straży Pożarnych w Lesku Na Komendanta Powiatowego powołano Adama Bromowicza, który pełnił tę funkcję do 31 marca 1969 r. Od 1 kwietnia 1969 r. do listopada 1972 r. Komendantem Powiatowym był kpt. Mieczysław Długosz. Komenda Powiatowa w Lesku obejmowała swym zasięgiem teren obecnego powiatu leskiego, część obecnego powiatu bieszczadzkiego, ponadto znaczną część obecnej gminy Zagórz. 
6 listopada 1972 r. został utworzony powiat bieszczadzki z siedzibą w Lesku, który obejmował obszar dzisiejszego powiatu leskiego i bieszczadzkiego, ponadto gminy Bukowsko, Tarnawę, Komańczę, Tyrawę Wołoską. Na Komendanta Powiatowego powołano mjr. Franciszka Pałkę.
Stan taki trwał do czerwca 1975 r., kiedy to na skutek zmian w podziale administracyjnym powstało woj. krośnieńskie i Komenda Rejonowa Straży Pożarnych w Lesku. Komendantami rejonowymi byli kolejno:
1. kpt. Jan Krzywowiąza od 1 czerwca 1975 r. - do 31 maja 1978 r.
2. mł. chor. Ludwik Kędra od 1 czerwca 1978 r. - do 30 czerwca 1992 r.
Po wejściu w życie, z dniem 1 lipca 1992 r ustawy o ochronie przeciwpożarowej i Państwowej Straży Pożarnej z 24 sierpnia 1991 r. została utworzona Komenda Rejonowa Państwowej Straży Pożarnej w Lesku obejmująca swym zasięgiem Miasto i Gminę Lesko, Miasto i Gminę Zagórz, Miasto i Gminę Ustrzyki Dolne oraz gminy: Baligród, Cisna, Czarna, Lutowiska, Solina, Olszanica. Na stanowisko Komendanta Rejonowego Państwowej Straży Pożarnej został powołany kpt. Ludwik Kędra.
1 stycznia 1999 r. w wyniku reformy administracyjnej kraju został utworzony powiat bieszczadzki, w skład którego weszły: Miasto i Gmina Lesko, Miasto i Gmina Ustrzyki, gminy: Baligród, Cisna, Solina, Lutowiska, Olszanica, Czarna. Została utworzona Komenda Powiatowa Państwowej Straży Pożarnej w Lesku. Na stanowisko Komendanta Powiatowego Państwowej Straży Pożarnej został powołany mł. bryg. Ludwik Kędra.
W 2002 r. nastąpił podział powiatu bieszczadzkiego, utworzono powiat leski, w skład którego weszły: Miasto i Gmina Lesko, gminy: Olszanica, Solina, Baligród, Cisna. Na stanowisko Komendanta Powiatowego Państwowej Straży Pożarnej został powołany bryg. Ludwik Kędra.
Podobnie jak w całym kraju po 1950 r. Komenda miała problemy lokalowe, zajmowała jedno pomieszczenie w budynku Prezydium Powiatowej Rady Narodowej. Zawodowa Straż Pożarna po utworzeniu w 1972 r. zajmowała 2 boksy garażowe OSP w Ratuszu oraz dwa małe pomieszczenia dla załogi.
21 sierpnia 1976 r. Naczelnik Miasta i Gminy Lesko Józef Białas, przekazał nieodpłatnie budynek administracyjny wraz z działką Komendzie Wojewódzkiej Straży Pożarnej w Krośnie z przeznaczeniem na siedzibę Komendy Rejonowej Straży Pożarnych przy alei Lenina, obecnie aleja Jana Pawła II.
W 1979 r. rozpoczęto starania o rozbudowę obiektów o część operacyjną dla ZSP. Dzięki pomocy wielu ludzi dobrej woli, przychylności Komendanta Wojewódzkiego Straży Pożarnych płk. Tadeusza Kubita, Kierownika Wydziału Kwatermistrzowskiego płk. Mieczysława Prugara, przy ogromnym zaangażowaniu załogi udało się w lutym 1983 r. wprowadzić podział bojowy do nowych obiektów.
W 1992 r. przy dużej pomocy Komendanta Głównego Państwowej Straży Powiatowej nadb. Feliksa Deli, inż. Wadima Karpińskiego, przychylności władz miasta zakupiono budynek mieszkalny przy ul. Przemysłowej. Po przeprowadzeniu niezbędnych remontów zamieszkało w nim siedem rodzin strażackich. Przy dużym zaangażowaniu załogi i zrozumieniu potrzeb przez Komendę Główną Państwowej Straży Pożarnej, Komendę Wojewódzką Państwowej Straży Pożarnej w Krośnie i obecnej w Rzeszowie oraz Starostwa Powiatowego w Lesku na bieżąco przeprowadza się remonty i modernizację obiektów.
W 2001 r. na bazie Komendy Powiatowej PSP uruchomiono Powiatowe Centrum Powiadamiania Ratunkowego i Zarządzania Kryzysowego, które dobrze służy społeczności lokalnej.
Wraz z upływem lat zmieniał się zasięg terytorialny Komendy, zakres jej obowiązków i odpowiedzialności, zmieniały się nazwy. Zasadniczy cel działania pozostał bez zmian - służenie pomocą społeczeństwu w sytuacjach zagrożenia.
W związku z utworzeniem z dniem 1 stycznia 2002 r. powiatu leskiego oraz powstaniem Komendy Powiatowej PSP w Ustrzykach Dolnych, Komenda Powiatowa Państwowej Straży Pożarnej w Lesku wykonuje swoje zadania na terenie powiatu leskiego. Jest to obszar o powierzchni 834,70 km2, zamieszkały przez około 29.103 mieszkańców.
Jest to teren o charakterze górskim, typowo rolniczym i stosunkowo niskim uprzemysłowieniu. Lasy na terenie powiatu są administrowane w większości przez Nadleśnictwa Lesko, Wetlina, Cisna, Brzegi Dolne oraz Bieszczadzki Park Narodowy ogółem powierzchnia lasów wynosi 56.517 ha, co stanowi 67% całego obszaru powiatu. W skład powiatu wchodzi obecnie 5 jednostek gminnej administracji samorządowej (Baligród, Cisna, Lesko, Olszanica i Solina). Na terenie powiatu funkcjonuje 31 jednostek Ochotniczej Straży Pożarnej w których społecznie pełni służbę 927 członków.
Rys historyczny
W Lesku przez długie lata działała ochotnicza straż pożarna. Jednostka zawodowa została utworzona w 1950 roku na bazie istniejącej jednostki ochotniczej.
Pożary jako samorzutne, niekontrolowane rozprzestrzenianie się ognia powodujące duże straty, były w okresie ponad pięćsetletniej historii miasta Leska (woj. krośnieńskie) jedną z największych klęsk żywiołowych. Rozprzestrzenianiu się pożarów sprzyjała skupiona zabudowa miasta, budynki wykonane z materiałów łatwopalnych, niedostateczne zaopatrzenie w wodę gaśniczą, nieostrożne obchodzenie się z ogniem, wojny, działalność przestępcza itp. W ciągu wieków istnienia Leska pożary występowały dość często powodując zubożenie ludności i zahamowanie rozwoju miasta.
Lesko spaliło się doszczętnie na początku wielkiej wojny północnej w roku 1701. W dokumentach na ten temat znajduje się następująca notatka:
cyt. " Szwedzi do Leska przyjechali ani strzelając, szabel nie dobywając, do zamku wjechali roku Pańskiego1701 miesiąca Augusta dnia 17, a byli w zamku do dnia 23 miesiąca tegoż, a 23 wyjechali zapalili wszystko miasto, ani jednego domu nie ostało. Cerkiew jedna, a druga za miastem, zgorzały, a w kościele farnym wszystek wierzch zgorzał (...) ".
O tym pożarze laudum sejmiku wiszeńskiego z 13 września 1707 r. mówi: " (...) spalenia miasta Liska cum suburbiis z wyrzuceniem prochami i samego zamku, (...) gdy kołka jednego w Lisku nie zostało, (.../". w związku z tym pożarem uwolniono miasto od płacenia podatków na pewien okres czasu. Później większe pożary Leska powtarzały się w latach: 1785, 1824, 1835, 1842, 1843 i 1847. Szczególnie wielkie rozmiary przybrał pożar w 1842 roku, o którym "Gazeta lwowska" pisała:
"Całe miasto Lesko, w obwodzie sanockim, składające się z 365 domów dnia 3 maja w przeciągu trzech godzin stało się pastwą płomieni. Dla okropnego wiehru ludzie nic oprócz życia uratować nie mogli. Ileż nieszczęśliwych rodzin bez pożywienia błąka się pod gołym niebem i wygląda litosnej ręki". Ciężkie doświadczenia wyniesione z często powtarzających się pożarów w pierwszej połowie XIX wieku sprawiły, że samorząd miejski w Lesku stosunkowo bardzo wcześnie na tle całej Galicji zajął się utworzeniem własnej, społecznej i specyficznej organizacji stawiającej sobie za cel zapobieganie i zwalczanie pożarów.
Organizacją tą była Ochotnicza Straż Pożarna w Lesku powstała w roku 1878, nazywana dawniej również towarzystwem lub korpusem straży pożarnej. Do jej założycieli należeli ówczesny długoletni burmistrz miasta Józef Freisinger i kierownik Szkoły Ludowej Antoni Horniatkiewicz.
Pierwszym naczelnikiem był przez okres dwóch lat Zygmunt Lang. Opiekunem straży ogniowej pozostawał ówczesny właściciel dóbr leskich, uczestnik Powstania Listopadowego i organizator Gwardii Narodowej w Lesku w 1848 roku, hrabia Edmund Krasicki, którego imię jako chrzestnego ojca nosił pierwszy sztandar organizacji. Również późniejsi właściciele byli patronami straży pożarnej. Gmina miasta Leska w miarę swych możliwości przeznaczała pewne fundusze na sprawienie rekwizytów dla OSP. Podobnie Towarzystwo Zaliczkowe w Lesku, założone w roku 1873 jako zastępstwo Banku Krajowego na powiat leski, od początku i przez cały czas swego istnienia subwencjonowano działalność miejscowej straży pożarnej.
Po wybudowaniu przez Radę Miejską Ratusza na rynku w 1896 r. OSP otrzymała lokum na sprzęt. W bocznej ścianie ratusza były dwa pomieszczenia na sprzęt pożarniczy.
Po wyzwoleniu w 1945 r. kierownikiem referatu d/s ochrony przed pożarami i innymi klęskami żywiołowymi, a jednocześnie Instruktorem Oddziału Powiatowego Związku Straży Pożarnych był Marian Morawski.
Nadzór fachowy i organizacyjny nad strażami pożarnymi przewidziany ustawą z 1934 r. o ochronie przed pożarami i innymi klęskami wykonywany był w stosunku do straży zrzeszonych w Związku przez organy związkowe, zaś w stosunku do straży niezrzeszonych przez wojewodów, starostów i prezydentów miast, którym przysługiwały ponadto ogólne uprawnienia nadzorcze nad wszystkimi strażami.
Taki stan prawny przetrwał do czasu wydania w dniu 4 lutego 1950 r. nowej ustawy o ochronie przeciwpożarowej i jej organizacji, która po raz pierwszy w historii powojennej pożarnictwa powołała organy administracji państwowej d/s ochrony przeciwpożarowej w postaci komend straży pożarnych przeznaczonych do wypełniania zadań ochrony dóbr przed pożarami.
Na mocy tej ustawy w 1950 r. została utworzona Komenda Powiatowa Straży Pożarnych w Lesku Na Komendanta Powiatowego powołano Adama Bromowicza, który pełnił tę funkcję do 31 marca 1969 r. Od 1 kwietnia 1969 r. do listopada 1972 r. Komendantem Powiatowym był kpt. Mieczysław Długosz. Komenda Powiatowa w Lesku obejmowała swym zasięgiem teren obecnego powiatu leskiego, część obecnego powiatu bieszczadzkiego, ponadto znaczną część obecnej gminy Zagórz. 
6 listopada 1972 r. został utworzony powiat bieszczadzki z siedzibą w Lesku, który obejmował obszar dzisiejszego powiatu leskiego i bieszczadzkiego, ponadto gminy Bukowsko, Tarnawę, Komańczę, Tyrawę Wołoską. Na Komendanta Powiatowego powołano mjr. Franciszka Pałkę.
Stan taki trwał do czerwca 1975 r., kiedy to na skutek zmian w podziale administracyjnym powstało woj. krośnieńskie i Komenda Rejonowa Straży Pożarnych w Lesku. Komendantami rejonowymi byli kolejno:
1. kpt. Jan Krzywowiąza od 1 czerwca 1975 r. - do 31 maja 1978 r.
2. mł. chor. Ludwik Kędra od 1 czerwca 1978 r. - do 30 czerwca 1992 r.
Po wejściu w życie, z dniem 1 lipca 1992 r ustawy o ochronie przeciwpożarowej i Państwowej Straży Pożarnej z 24 sierpnia 1991 r. została utworzona Komenda Rejonowa Państwowej Straży Pożarnej w Lesku obejmująca swym zasięgiem Miasto i Gminę Lesko, Miasto i Gminę Zagórz, Miasto i Gminę Ustrzyki Dolne oraz gminy: Baligród, Cisna, Czarna, Lutowiska, Solina, Olszanica. Na stanowisko Komendanta Rejonowego Państwowej Straży Pożarnej został powołany kpt. Ludwik Kędra.
1 stycznia 1999 r. w wyniku reformy administracyjnej kraju został utworzony powiat bieszczadzki, w skład którego weszły: Miasto i Gmina Lesko, Miasto i Gmina Ustrzyki, gminy: Baligród, Cisna, Solina, Lutowiska, Olszanica, Czarna. Została utworzona Komenda Powiatowa Państwowej Straży Pożarnej w Lesku. Na stanowisko Komendanta Powiatowego Państwowej Straży Pożarnej został powołany mł. bryg. Ludwik Kędra.
W 2002 r. nastąpił podział powiatu bieszczadzkiego, utworzono powiat leski, w skład którego weszły: Miasto i Gmina Lesko, gminy: Olszanica, Solina, Baligród, Cisna. Na stanowisko Komendanta Powiatowego Państwowej Straży Pożarnej został powołany bryg. Ludwik Kędra.
Podobnie jak w całym kraju po 1950 r. Komenda miała problemy lokalowe, zajmowała jedno pomieszczenie w budynku Prezydium Powiatowej Rady Narodowej. Zawodowa Straż Pożarna po utworzeniu w 1972 r. zajmowała 2 boksy garażowe OSP w Ratuszu oraz dwa małe pomieszczenia dla załogi.
21 sierpnia 1976 r. Naczelnik Miasta i Gminy Lesko Józef Białas, przekazał nieodpłatnie budynek administracyjny wraz z działką Komendzie Wojewódzkiej Straży Pożarnej w Krośnie z przeznaczeniem na siedzibę Komendy Rejonowej Straży Pożarnych przy alei Lenina, obecnie aleja Jana Pawła II.
W 1979 r. rozpoczęto starania o rozbudowę obiektów o część operacyjną dla ZSP. Dzięki pomocy wielu ludzi dobrej woli, przychylności Komendanta Wojewódzkiego Straży Pożarnych płk. Tadeusza Kubita, Kierownika Wydziału Kwatermistrzowskiego płk. Mieczysława Prugara, przy ogromnym zaangażowaniu załogi udało się w lutym 1983 r. wprowadzić podział bojowy do nowych obiektów.
W 1992 r. przy dużej pomocy Komendanta Głównego Państwowej Straży Powiatowej nadb. Feliksa Deli, inż. Wadima Karpińskiego, przychylności władz miasta zakupiono budynek mieszkalny przy ul. Przemysłowej. Po przeprowadzeniu niezbędnych remontów zamieszkało w nim siedem rodzin strażackich. Przy dużym zaangażowaniu załogi i zrozumieniu potrzeb przez Komendę Główną Państwowej Straży Pożarnej, Komendę Wojewódzką Państwowej Straży Pożarnej w Krośnie i obecnej w Rzeszowie oraz Starostwa Powiatowego w Lesku na bieżąco przeprowadza się remonty i modernizację obiektów.
W 2001 r. na bazie Komendy Powiatowej PSP uruchomiono Powiatowe Centrum Powiadamiania Ratunkowego i Zarządzania Kryzysowego, które dobrze służy społeczności lokalnej.
Wraz z upływem lat zmieniał się zasięg terytorialny Komendy, zakres jej obowiązków i odpowiedzialności, zmieniały się nazwy. Zasadniczy cel działania pozostał bez zmian - służenie pomocą społeczeństwu w sytuacjach zagrożenia.
W związku z utworzeniem z dniem 1 stycznia 2002 r. powiatu leskiego oraz powstaniem Komendy Powiatowej PSP w Ustrzykach Dolnych, Komenda Powiatowa Państwowej Straży Pożarnej w Lesku wykonuje swoje zadania na terenie powiatu leskiego. Jest to obszar o powierzchni 834,70 km2, zamieszkały przez około 29.103 mieszkańców.
Jest to teren o charakterze górskim, typowo rolniczym i stosunkowo niskim uprzemysłowieniu. Lasy na terenie powiatu są administrowane w większości przez Nadleśnictwa Lesko, Wetlina, Cisna, Brzegi Dolne oraz Bieszczadzki Park Narodowy ogółem powierzchnia lasów wynosi 56.517 ha, co stanowi 67% całego obszaru powiatu. W skład powiatu wchodzi obecnie 5 jednostek gminnej administracji samorządowej (Baligród, Cisna, Lesko, Olszanica i Solina). Na terenie powiatu funkcjonuje 31 jednostek Ochotniczej Straży Pożarnej w których społecznie pełni służbę 927 członków.