Olszanica jak wiele innych miejscowości w Galicji należała do biednych, gęsto zabudowanych drewnianymi budynkami. Kryte one były przeważnie słomą czy innymi łatwopalnymi materiałami jak gont lub papa. Używanie do oświetlenia lamp naftowych i różnego rodzaju kaganków sprzyjało powstawaniu nierzadko groźnych pożarów, które niszczyły i tak skromny dorobek całego życia. Niemały wpływ na lepszą organizację ochrony przeciwpożarowej miało odzyskanie przez Polskę w 1918 r. niepodległości, jak również wzorowa organizacja struktur ubezpieczeniowych i reasekuracyjnych. Duży wpływ na poprawę ochrony przeciwpożarowej miał powrót z wojennych tułaczek wielu niedawnych jeszcze żołnierzy. Dzięki zdobytej wiedzy i szerszym horyzontom przyczynili się do powołania w dniu 3 maja 1926 roku Ochotniczej Straży Pożarnej w Olszanicy. W skład Zarządu weszli druhowie: Piotr Toczyński - prezes, Ludwik Bentkowski - viceprezes, Józef Orłowski - naczelnik, Szczepan Wróbel - z-ca naczelnika, Stanisław Kawecki - sekretarz, Jan Chudio - skarbnik, Jan Orłowski - gospodarz.
Pierwszej rejestracji OSP Olszanica dokonano w 1926 roku w Sądzie Wojewódzkim we Lwowie, uzyskując w ten sposób status prawny. Pozwoliło to na dalszą pracę, umożliwiając zdobycie funduszy na lepsze wyposażenie jednostki i działalność statusową. Aktualnie OSP w Olszanicy zarejestrowana jest w Sądzie Okręgowym w Rzeszowie.
Członkowie OSP wspólnie z Kołem Gospodyń organizowali festyny i zabawy, a koło teatralne, co pewien czas, przygotowywało przedstawienia, które ze względu na brak odpowiedniej sali odbywały się w wynajmowanych stodołach. Uzyskane w ten sposób pieniądze wykorzystywane były na zakup pasów, toporków, hełmów, bosaków, drabin, wiader, czapek oraz umundurowania.
Sikawka dwustopniowa zakupiona została z zaciągniętej pożyczki w banku. Brak lokum zmusiło działaczy OSP do budowy w 1928 roku tzw. Strażnicy (obecny Dom Ludowy) z salą widowiskową, a pod sceną znalazło się pomieszczenie na sprzęt przeciwpożarowy w tym i na sikawkę. Do alarmowania ludności aż do lat 50 służyła trąbka, kiedy to zastąpiła ją syrena ręczna, zaś po zelektryfikowaniu wsi syrena elektryczna.
Jednostka OSP w Olszanicy należała do najbardziej prężnych nie tylko w gminie, ale także w powiecie. Była wzywana do pożarów w sąsiednich gminach i nie
tylko. Centralne położenie jednostki miedzy Leskiem a Ustrzykami Dolnymi, Ropienką a Soliną, zostało dostrzeżone przez władze powiatowe, a zwłaszcza komendanta powiatowego p. Bromowicza, który skłonił Zarząd i działaczy OSP do rozpoczęcia w 1965 roku budowy Domu Strażaka z garażem na samochód pożarniczy. W 1967roku OSP otrzymała pożarniczego Stara 25. I tak od sikawki, motopompy M400, motopompy M800, doszliśmy do nowoczesnego wyposażenia jakim niewątpliwie jest samochód pożarniczy. W 1979 roku, w dość nietypowych okolicznościach, przy poparciu Komendanta Rejonowego mjr Krzywowiązy, doszło do wymiany przestarzałego Stara 25 na bardziej nowoczesny samochód pożarniczy Star 244. W tym samym czasie OSP Olszanica została wcielona jako pluton operacyjny województwa krośnieńskiego. OSP Olszanica brała udział w gaszeniu gigantycznego pożaru lasu w okolicach Kuźni Raciborskiej. W 1993 roku przy olbrzymim zaangażowaniu członków OSP i władz gminy, następuje rozbudowa garażu o drugi boks z nadbudówką i garażami na samochody osobowe. W 1995 roku OSP Olszanica została wcielona do Krajowego System Ratownictwa Gaśniczego. Postawiło to przed członkami OSP nowe, bardziej wymagające zadania, wykraczające poza dotychczasowe obowiązki związane z gaszeniem pożarów.
Wiąże się to bowiem z opanowaniem umiejętności zwalczania skutków wypadków oraz różnego rodzaju klęsk żywiołowych. Strażacy nie tylko gaszą pożary, niosą również pomoc materialną członkom, OSP znajdującym się w trudnej sytuacji. Jako przykład posłużyć może pomoc w zakupie konia dla druha J. Kozickiego - przy udziale strażaków zebrano odpowiednie środki, które wspomogły go w trudnej sytuacji.
Brali i biorą udział w ratowaniu mienia i dobytku w czasie powodzi, (która już kilkakrotnie nawiedziła naszą gminę), udrożnieniu dróg w czasie zamieci zimowych, biorą czynny udział w pracy samorządowej, są radnymi na szczeblu gminnym, byli także członkami Zarządu Wojewódzkiego.
Aktualny stan osobowy OSP przedstawia się następująco: członków do 35 roku życia - 22, członków do 45 roku życia - 7, członków powyżej 45 roku życia - 19, kobiet 5. Razem - 53 członków.
Sukcesy nie przychodzą same, jest to wysiłek wielu ludzi, którym należą się ukłony i podziękowania. Na pewno nie jesteśmy tu w stanie wymienić wszystkich. Dziękuję zatem całemu społeczeństwu Olszanicy, które w różny sposób nas wspiera. Na szczególne słowa podziękowania zasługują, oprócz wcześniej wymienionych założycieli, druhowie: Józef Zdeb, Władysław Kozicki, Kazimierz Skarbiński, Zygmunt Szpak, Zygmunt Orłowski, Tadeusz Franczyk, Kazimierz Orłowski, Małgorzata Prorok, Andrzej Bentkowski, Stanisław Szwan, Marian Malawski, Antoni Leszczak, Piotr Bentkowski i nieżyjący już Michał Pałasz.
Serdeczne podziękowania kierujemy również do władz samorządowych, radnych i członków Zarządu Gminy, a szczególnie Wójta Gminy a zarazem Prezesa Zarządu Gminnego OSP Tadeusza Franczyka. Słowa uznania należą się nieżyjącym już: komendantowi powiatowemu p. Bromowiczowi oraz komendantowi rejonowemu p. Franciszkowi Pałce. Nie mniej serdeczne podziękowania składamy byłym komendantom rejonowym Straży Pożarnej Janowi Krzywowiązie i Ludwikowi Kędrze za dobrą współpracę i wszechstronną pomoc oraz pracownikom, którzy swoją wiedzą i doświadczeniem wspierają naszą jednostkę
Rok 2001 i 2002 to uroczystości związane z 75 - leciem powstania OSP w Olszanicy oraz rozbudowy i modernizacji pomieszczeń garażowych i socjalnych. Wcześniejsze plany i dokumentacja przewidywała, że służba zdrowia nad częścią remizy i obok wybuduje mieszkania dla personelu medycznego oraz garaże dla karetki i samochódów osobowych lecz zmiana ustroju Państwa, doprowadziła do zniweczenia tych zamierzeń. Zgromadzone częściowo na placu budowy materiały zaczęły "wyparowywać". Determinacja działaczy samorządowych, OSP oraz przychylne stanowisko wójta Tadeusza Franczyka nie pozwoliła na całkowitą rezygnację z tego zamierzenia; wymienić tu należy takie nazwiska jak Zygmunt Orłowski, Zygmunt Szpak, Kazimierz Orłowski czy Czesław Kiełbasa.
Uzyskano zgodę ówczesnego Dyrektora ZOZ -u w Lesku Michała Orłowskiego, aby wykorzystać zgromadzone tam materiały. W czynie społecznym przy ogromnym zaangażowaniu lokalnej społeczności nawieziono żwiru, wykonano wykopy i fundamenty, pod garaż dla samochodu bojowego oraz 3 garaże dla samochodów osobowych, bądź karetek. Nad garażami oprócz pomieszczeń mieszkalnych, zlokalizowano pomieszczenie przeznaczone dla OSP salę świetlicowo - wykładową (wszystko to w stanie surowym). W 2002 roku dzięki wsparciu władz powiatowych, prezesa Zarządu Powiatu Tadeusza Wrony, Komendanta PPSP w Lesku Ludwika Kędry, wystąpiono do władz Centralnych poprzez Prezesa Zarządu Wojewódzkiego Janusza Koniecznego o dotacje na wykończenie sali świetlicowej OSP. Otrzymano dotację w wysokości 10 tys. zł, która pozwoliła na wykończenie tego pomieszczenia. Należy tu wspomnieć o olbrzymim spontanicznym zaangażowaniu strażaków.
W oficjalnym otwarciu tych pomieszczeń, w lutym 2003 roku, udział wzięli: Prezes dh. Tadeusz Wrona, Komendant Powiatowy bryg. Ludwik Kędra, członek Zarządu Powiatu dh. Tadeusz Franczyk, członek Zarządu Powiatu dh. Roman Ułan.
W roku 2003 zgodnie z przyjętą uchwałą Walnego Zebrania położono nacisk na podstawowe wyszkolenia strażaków oraz udział w zawodach Sportowo Pożarniczych - Gminnych i Powiatowych, świadectwa z przeszkolenia BHP otrzymało 8 strażaków, 5 w zakresie obsługi aparatów tlenowych, dwóch Rafał Kuc i Marcin Milczanowski przeszli przeszkolenie w zakresie pomocy przedmedycznej, położono nacisk na sprawność posiadanego sprzętu i wyposażenia.
W czerwcu2003 roku przy pomocy i zaangażowaniu Posła na Sejm Pana T. Kalenickiego, OSP Olszanica otrzymała w formie darowizny z Zakładów Chemicznych "Garmot" Jasło - samochód pożarniczy Żuk "blaszak", który powiększył stan OSP Olszanica. Druhowie strażacy po uzyskaniu zgody wójta przystosowali jeden z małych garaży dla Żuka, drugi duży boks garażowy zajmowany jest przez autobus szkolny; jest to przykład dobrej współpracy z gminą. Ze środków własnych zakupiono słup kratowy, na którym planowane jest umieszczenie syreny alarmowej. Obecnie umieszczona jest za nisko, co nie daje zamierzonego efektu. Dokonano wymiany zbiorników na płyn do wytwarzania piany, wymieniono zawór trójdrożny. Doposażono jednostkę w mundury koszarowe, buty, kominiarki, kamizelki, rękawice, syrenę alarmową dla samochodu (dotychczasowa uległa zniszczeniu). Strażacy brali udział przy remoncie kościoła w Olszanicy. Uczestniczyli przy asyście przyjęcia od parafii Wańkowa obrazu Matki Bożej Częstochowskiej do parafii Olszanica oraz w Stefkowej i Ustjanowej.
W 2005 r. w czasie nadania sztandaru dla OSP w Rudence, został przekazany samochód Star z naszej jednostki, a na jego miejsce OSP Olszanica otrzymała z Komendy Powiatowej w Lesku cysternę Liaz.
Duże uznanie i podziękowania należą się wszystkim strażakom za ich poświecenie w bezinteresownej pomocy społecznej dla dobra ogólnego.
|
