 |
|||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
|||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
Echo Bieszczadów
Bieszczady ogólnie Bieszczady na weekend Bieszczadzka Kolejka Leśna Historia Bieszczadów Bieszczady, a Unia Europejska Galerie fotografii Opowiadania bieszczadzkie Pogoda Częste pytania - FAQ Linki - ciekawe serwisy Księga gości Ogłoszenia bieszczadzkie (0) Forum dyskusyjne Miejscowości Noclegi |
|||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
|||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| © Bieszczady Wirtualnie 1998 - 2008 | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
|||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Smolnik został lokowany na prawie wołoskim w dobrach sobieńskich należących do Kmitów. Powstał na gruncie wsi Żurawin istniejącej już w 1444 roku, niewątpliwie najstarszej miejscowości nad górnym Sanem. Położenie wsi między potokiem Smolniczek, a Sanem, w miejscu gdzie rozwidlają się szlaki wiodące aż za Karpaty, pozwala przypuszczać, że jej mieszkańcy pełnili tu funkcje strażnicze. W XVI i XVIII wieku plagą Bieszczadów byli przychodzący z Węgier - tołhaje, zorganizowani w duże bandy, które rabowały niszczyły i paliły wsie i miasteczka nie szczędząc nikogo i niczego. Dla obrony przed nimi szlachta sanocka organizowała specjalne oddziały zbrojne, zwane "smolakami", w których służyli dobrze znający góry smolarze, od nich właśnie wzięła się nazwa Smolnik. W XVI wieku Smolnik należał do klucza dwernickiego, który składał się z wsi: Berehy Górne, Caryńskie, Dwernik, Nasiczne, Procisne, Ruskie. Klucz ten stanowił tylko część dóbr sobieńskich i należał kolejno do Kmitów, Herbutów, Stadnickich, Ossolińskich i Mniszchów. Po tych ostatnich osadę Dwernik kupili Potoccy, a pozostałe wsie należące do klucza w 1833 roku nabył Józef Adel. Z lustracji dokonanej w 1773 roku wynika, że we wsi mieszkało w tym czasie 33 gospodarzy.
