Lutkowe zapiski

Książki dyżurów naszej Grupy zawierają ciekawe zapisy sprzed lat. Niektóre z nich chcemy opublikować "dla pamięci". Mało kto zdaje sobie dziś sprawę z tego, że zaledwie 40 lat temu Bieszczady pod wieloma względami były zupełnie inne. Dzisiaj zapisy z "Księgi dyżurów" z Połoniny Wetlińskiej dokonane przez Lutka Pińczuka 35 lat temu.

25.06.1966r. Od strony Smereka zauważyłem idącego konia. Podjechałem do niego swoim koniem i podprowadziłem pod schron. Obejrzawszy konia, stwierdziłem, że jest mocno wycieńczony i ma skaleczoną lewą, przednią nogę. Zrobiłem mu opatrunek (pioctanina), dosypałem mu karmy i w towarzystwie mojego konia puściłem go na trawę.¹

29.10.1966r. Temp. 10 st. C. Zachmurzenie, wiatr słaby, widoczność bardzo słaba.
O godz. 10 zeszło na dół w kierunku Wetliny dwóch turystów, którzy przybyli wczoraj i zanocowali. Do szosy sprowadziłem ich, gdyż widoczność była bardzo słaba, a jeden z turystów był osłabiony. (Spotkaniem z Lutkiem?)

30.10.1966r. Wczoraj wieczorem temperatura zeszła do 0 st. C. Wiatr z kierunku południowo-zachodniego zmienił się na północno-wschodni. Temp. -5st.C, opad śniegu 30 cm, wiatr półn-wsch, porywisty, widoczność b. słaba. Fakt dla mnie niepokojący; do schronu nie wrócił koń, którego sprowadziłem na połoninę.
O godz. 10-tej wyszedłem na poszukiwanie, wróciłem o 14-tej, nie napotkałem żadnego śladu. Bardzo się boję, że mogło się coś stać, dlatego, że koń "Karo" zawsze, gdy zmarzł albo większy deszcz padał to przychodził sam. Posuwanie się bardzo trudne - śnieg puszysty, nastroszona trawa i silny wiatr.

31. 10.1966. Temp. -5st.C, opad śniegu, bardzo silny wiatr. W dalszym ciągu uskuteczniałem poszukiwanie konia.
01.11.1966. Temp. 0st.C, opad śniegu, zamieć. O godzinie 9-tej schodzę do Wetliny w celu poszukiwania konia. Śniegu jest ok. 40 cm, równocześnie potworzyły się zaspy o wysokości do 120 cm. W czasie mojej nieobecności na dyżurce przebywa moja współtowarzyszka. 2

02.11.1966. Temp. -2st.C, bez opadu, wiatr słaby, widoczność dobra. Gdy o godz. 13-tej wracałem z Nasicznego, w lesie na stoku południowym natrafiłem na ślady konia, poszedłem za nimi. Posuwał się w kierunku schronu. Przy wyjściu na połoninę powstała duża zaspa (ok. 2m) tak, że koń nie był w stanie jej sforsować. Na całej trasie, jak i w miejscu postoju konia widać było ślady odgrzebywania trawy spod śniegu, jak i zgryzania młodych pędów drzewek, którymi koń się posilał. Z chwilą, gdy nadchodziłem, koń zarżał z radości, a później tulił uszy.

03.11.1966. Temp.   ...

Możliwość zakupu numerów archiwalnych.

Wszystkie numery archiwalne Echa Bieszczadów