Starożytności leskie
Dzięki stosunkowo dobrze zachowanym archiwaliom mógł prof. Adam Fastnacht opracować "Dzieje Leska do 1772 roku", a mrówczej pracy historyka leskiego liceum Józefa Budziaka zawdzięczać należy opisanie historii miasta aż po czasy współczesne.
Dysponujemy więc rozległą wiedzą na temat rozwoju Leska i życia jego mieszkańców aż po kres II Rzeczypospolitej
O tym, czy było coś wcześniej na tym terenie, a zwłaszcza co było, przeciętny mieszkanie Leska, za którego ja również się uważam, wie niewiele. No, może jakieś strzępy informacji o wykopaliskach archeologicznych na leskim stadionie, coś na temat kurhanu na przysiółku Kostryń, itp.
Ostatnio trafiłem na nowe, cenne informacje o przedlokacyjnej przeszłości terenu Leska i jego najbliższej okolicy, które dobitnie potwierdzają starą prawdę, że rzeczywistość przerasta najśmielsze wyobrażenia, Dzieląc się z czytelnikami zdobytą wiedzą, zgodnie z zasadą chronologii zacznę od przypomnienia i szerszego naświetlenia sprawy wykopalisk archeologicznych w Lesku.
Zaczęło się, gdy podczas robót niwelacyjnych przy budowie boiska do gry w siatkówkę na terenie istniejącego od przedwojnia stadionu sportowego, z ziemi zaczęły wyzierać jakieś skorupy. Na interwencję profesora Józefa Budziaka roboty wstrzymano, a do dzieła przystąpili archeolodzy z Rzeszowa. Pracami kierowały pracownice naukowe Rzeszowskiego Ośrodka Archeologicznego Anna Szałapata i Maria Zielińska - Durada, z którymi współpracował m.in. w ramach wymiany naukowej archeolog z Instytutu Historii Akademii Nauk Białorusi w Mińsku dr Leonid D. Pobol. W wykopaliskach, prowadzonych w latach 1967-70, prace ziemne wykonane były głównie siłami młodzieży Zasadniczej Szkoły Zawodowej w Lesku pod opieką nauczyciela mgr P. Frączka. Zbadano teren o łącznej powierzchni blisko pół hektara. Na podstawie sprawozdania z badań ratowniczych pt. "Osada z późnego okresu rzymskiego w Lesku" autorstwa A. Szałapaty i M. Zielińskiej - Burda, zamieszczonego w Materiałach Sprawozdawczych Rzeszowskiego Ośrodka Archeologii z roku 1973 wyłania się nam następujący obraz:
Na terenie badanej osady stwierdzono brak warstwy kulturowej, która została zniszczona wcześniej, jeszcze przed II wojną światową, podczas budowy stadionu. Dlatego zachowały się tylko obiekty wgłębione w ziemię poniżej 1 metra. Tylko w trakcie badań prowadzonych w latach 1968-69 na powierzchni około 1/4 ha wyeksplorowano ogółem 6 jam gospodarczych, 1 prażnicę, 12 skupisk, 87 śladów słupów (pozostałości konstrukcji budynków) oraz odcinek koryta potoku przepływającego obok osady i wykorzystywanego przez jej
...
|
