Kapliczki i krzyże przydrożne w Myczkowie
Najstarszą kapliczką na terenie Myczkowa jest ta, która stoi przy drodze prowadzącej do Berezki i do Leska na tzw. "bagnie". Miejsce, na którym się znajduje należy również do dość wcześnie wymienianych w dokumentach. W 1376 roku Benedik starosta sanocki przeprowadza rozgraniczenie między wsiami: Terpiczów Jacka, Jurka i Iwanka, a Myczkowce Oleśka m.in. z góry Berdo przez Myczków, Berdce a Perednemu Potokowy.1
Samo określenie "bagno" wymieniane jest w dokumentach z 1519 roku jako miejsce na górze między wsiami: Berezką a Soliną. Tędy w 1519 roku przeprowadzono rozgraniczenie między dobrami Piotra i Stanisława Kmitów (Myczkowce, Solina i inne), a wsiami Mikołaja Bala (oba Terpiczowy, Berezka i inne) ...ad locum dictum Bagno, następnie wierzchołkiem góry alias rozdzyalem, , od tego miejsca aż do drogi na górze Bagno, prowadzącej z wsi Bereska do wsi Soliny2 . Nie ma w Myczkowie potoku o nazwie "perednyj potok" ale zachowała się nazwa części pól w sąsiedztwie granicy ze wsią Polańczyk w okolicy istniejącej krzyżówki drogi do Soliny i Leska określana zwyczajowo jako "perednyj horb" z dziś już małym strumyczkiem lub "między peredniami". Ponieważ tereny wsi Berezka przed II wojną światową sięgały aż do kapliczki na "bagnie" i drogi, która istnieje do dziś i prowadzi obecnie do leśniczówki dalej na tzw. "Berce" - (gzie również przed wojną znajdowały się prywatne ośrodki wczasowe, o których wspominałem) i biegnie dalej w kierunku góry Berdo lub skręca do nieistniejącej, spalonej przez oddziały WP w 1946 wsi Bereżnicy Niżnej, można przypuszczać, że jej istnienie i powstanie jest zwyczajowo związane z oznaczeniem granic i skrzyżowań dróg, ale są to tylko pewne wnioski. Według legendy, którą zanotował w 1936 roku ówczesny nauczyciel w Myczkowie p. Michał Trelka, kapliczka powstała dzięki właścicielce Myczkowa p. Eulalii Zatorskiej (wsp. O niej Słownik Geograficzny królestwa Polskiego z 1885 r.)3
Istnienie kapliczki w 1852 roku potwierdzają mapy katastralne. Właścicielka wsi pani Eulalia Zatorska miała 11 dzieci, lecz żadne z tych nie dochowało się. Mając dwunaste dziecko w intencji by to przynajmniej modła wychować, kazała postawić kapliczkę. Kapliczkę wystawiono, a narodzone dziecko pani Eulalii było dziedzicem wsi i majątku (Jan Nepomucen Wit Zatorski - późniejszy fundator cerkwi i kościoła). Podczas wojny (I
...
|
